Newton–Raphson method


In numerical analysis, Newton’s method (also known as the Newton–Raphson method, named after Isaac Newton and Joseph Raphson) is perhaps the best known method for finding successively better approximations to the zeroes (or roots) of a real-valued function. Newton’s method can often converge remarkably quickly, especially if the iteration begins “sufficiently near” the desired root. Just how near “sufficiently near” needs to be, and just how quickly “remarkably quickly” can be, depends on the problem. This is discussed in detail below. Unfortunately, when iteration begins far from the desired root, Newton’s method can easily lead an unwary user astray with little warning. Thus, good implementations of the method embed it in a routine that also detects and perhaps overcomes possible convergence failures.

Given a function f(x) and its derivative f'(x), we begin with a first guess x0 .   A better approximation x1 isbd6345f0774a5b241ac0bffa05eea170

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s